เป็นแหล่งคาร์บอนออร์แกนิกที่สามารถแยกแยกได้อย่างง่ายดาย โซเดียมฟอร์เมทถูกใช้อย่างแพร่หลายในการล้างไนทรีฟิวเจอร์ทางชีวภาพของน้ําเสีย ไม่มีมาตรฐานคงที่ที่รวมสําหรับปริมาณของมันที่ต้องปรับเปลี่ยนแบบไดนามิคตามลักษณะคุณภาพของน้ํา, กระบวนการบําบัดและมาตรฐานการปล่อย. การควบคุมยาตามวิธีวิทยาศาสตร์เป็นสิ่งสําคัญในการสมดุลประสิทธิภาพการบําบัดและค่าใช้จ่ายในการดําเนินงานการใช้ยาเกินขนาด อาจทําให้ COD ของน้ําเสียเพิ่มขึ้น และน้ําสลัดมีจํานวนมากขึ้นขณะที่ปริมาณยาที่ไม่เพียงพอ ไม่สามารถตอบสนองความต้องการในการลดไดโตรฟิก และส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการกําจัดไดโตรฟิกทั้งหมด
จากมุมมองของฉากการใช้งานหลัก โฟเมทโซเดียมใช้เป็นหลักในการลดไนทรีฟิชั่นในโซนที่ไม่มีสารออกซิเจนและปริมาณของมันต้องคํานวณโดยใช้หลักการสมดุลคาร์บอน-ไนโตรเจนในระบบการบําบัดสลัดที่ทํางาน อัตราสารอาหารที่ดีที่สุดสําหรับจุลินทรีย์คือ BOD5:N:P=1005:1เมื่อแหล่งคาร์บอนในน้ําเสียไม่เพียงพอ (BOD5/TKN < 4) โซเดียมฟอร์เมทจําเป็นต้องเพิ่มจําเป็นต้องใช้ฟอร์เมทโซเดียมประมาณ 7 กรัม (แปลงเป็นผลิตภัณฑ์แหล่งคาร์บอนที่สอดคล้อง) เพื่อกําจัดไนตรัตไนโตรเจน 1 กรัมแต่ค่านี้ต้องแก้ไขตามคุณภาพของน้ําจริง
คุณสมบัติคุณภาพของน้ําเป็นปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อการจัดปริมาณ สําหรับน้ําเสียอินทรีย์ที่มีปริมาณปริมาณต่ํา ปกติการจัดปริมาณของโซเดียมฟอร์เมทจะควบคุมที่ 50-200mg/Lที่สามารถตอบสนองความต้องการทางการเผาผลาญของจุลินทรีย์; ในขณะที่สําหรับน้ําเสียอุตสาหกรรมที่มีไนโตรเจนสูง, ยาปริมาณต้องเพิ่มขึ้นเป็น 300-800mg / L.ควรสังเกตว่า โซเดียมฟอร์เมทจะยับยั้งจุลินทรีย์เมื่อปริมาณของซาร์มเกิน 3000mg/L, และอาการยับยั้งจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อปริมาณปริมาณปริมาณปริมาณเพิ่มขึ้น ดังนั้นการปรับปรุงน้ําเสียที่มีปริมาณปริมาณสูงจึงจําเป็นต้องใช้ปริมาณส่วน
ความแตกต่างในกระบวนการการบํารุงรักษากําหนดมาตรฐานการจัดจําหน่ายโดยตรง ในกระบวนการการลดไดโตรสแบบหลัก ๆ เช่น A2/O และ SBR โฟมิตนาเดียมควรถูกจัดจําหน่ายในโซนที่ไม่มีสารออกซิเจนโดยควบคุมปริมาณออกซิเจนละลายอยู่ที่ ≤0.5mg/L และเวลาเก็บน้ํามัน 2-4 ชั่วโมงเมื่อบําบัดน้ําเสียจากซัลฟิตไฮโดรเดียมด้วยผ้าคลุม sludge anaerobic (UASB), โดซ่าควรปรับปรุงพร้อมกับภาระ sludge (0.4-1.2kgCOD/kgMLSS·d) และสารอาหารไนโตรเจนและฟอสฟอรัสควรเสริมเพื่อรักษา COD:N:P ระหว่าง 100:51 และ 200:5:1.
การควบคุมการเติมยาในเชิงปฏิบัติการต้องปฏิบัติตามหลักการ "การคํานวณทางทฤษฎี + การปรับขนาดการทดสอบขนาดเล็ก"การประเมินเบื้องต้นโดยใช้สูตรการจัดปริมาณแหล่งคาร์บอน โดยใช้สารไนโตรเจนรวมที่เข้า, ไนตริตไนโตรเจนและปริมาณของออกซิเจนละลายควรติดตามตัวชี้วัด sludge เช่น SV30 และ SVIองค์ประกอบของ sludge ที่คล่องคล่องอาจแสดงถึงความไม่สมดุลของปริมาณคาร์บอนที่มาจากแหล่ง ซึ่งต้องการการปรับปรุงให้ละเอียดในเวลาเหมาะสมและการนํามันมาใช้ในการบําบัดน้ําเสีย สามารถทําวงจรคาร์บอน. การปรับปรุงปริมาณยาสามารถปรับปรุงได้ในส่วนผสมกับเป้าหมายการรักษาที่มีคาร์บอนต่ํา
สรุปแล้ว การปรับปริมาณของโซเดียมฟอร์เมท ต้องพัฒนาขึ้นจากการทดสอบคุณภาพน้ําและการปรับปรุงกระบวนการโดยหลักการคือ การรักษาสมดุลสารอาหารของจุลินทรีย์ และการหลีกเลี่ยงผลกระทบในการกักยั้งและการสูญเสียทรัพยากรในการนําไปใช้จริง การปรับแบบไดนามิก ควรนําไปใช้ร่วมกันกับข้อมูลการทดสอบขนาดเล็กและการติดตามการทํางานเพื่อสมดุลประสิทธิภาพการลดไดทรีประสิทธิภาพและค่ารักษา sludge, เพื่อให้ได้รับการปล่อยของที่ตรงกับมาตรฐานและประโยชน์สูงสุด
